Wegdromen bij Nigel Slater

Mag ik even jubelen? Zo gewoon even met een grote grijns op mijn gezicht een leuke meneer op mijn pagina plakken? Heerlijk! Wat een leuke vent is het toch die Nigel Slater. 

Hij heeft een prijs gekregen de Observer Food Monthly Awards 2012 Food Personality. Een mondvol en ik had er natuurlijk nog nooit van gehoord behalve dat ik regelmatig op zijn recepten aldaar klik - nooit om er iets van te maken overigens :-).

Maar goed, maakt verder niet uit, belangrijker is dat er twee nieuwe foto's rondzingen: een met Slater staand en eentje zittend. Ik heb een voorkeur voor deze - misschien omdat ik zelf graag met bungelende benen op een tafel zit. 

Enfin... Ik weet, ik weet, hij is niet voor de dames en niet voor mij maar ach... Een onschuldig pleziertje op de zondagavond - oeps, -nacht al. De griep heb ik overwonnen - dat ging niet zonder slag of stoot - en morgen begint weer het leven van alle dag.

Ik droom tegenwoordig, nooit gedaan, rare, vreemde dromen. Vannacht, klaarwakker hoorde ik de kerktoren, die het eindelijk weer doet, half uur na half uur wegslaan en vroeg in de ochtend droomde ik over mijn huisarts. Lach niet. Leuke man. Mooie stem. Ongetwijfeld gehuwd, een no-go en ach... :-).

Laat me vannacht dan maar over Nigel Slater dromen die iets heerlijks met producten uit zijn kitchen garden voor me kookt. Of gewoon op mijn eettafel zit met bungelende benen en vertelt over zijn passie die ook de mijne is: growning your own and enjoying it. Biertje erbij. Lekkerrrrrrr.

Kate
22 oktober 2012

p.s. overigens is ook het tweede deel van The Kitchen Diaries uit en er zijn nog wel wat boeken die ik nodig wil hebben - gewoon in papieren verschijning. Ik zal binnenkort maar ergens een bestelling plaatsen.

p.s. ik heb het zelf nog niet gezien maar er is ook weer een kookserie met Slater op de BBC: Nigel Slater's Dish of the day. Deel 3 staat geprogrammeerd voor a.s. vrijdag 26 oktober 2012 om 20:30 uur op BBC1.

Fotoverantwoording: 'Nigel Slater at home in north London. Photograph: Karen Robinson for the Observer Food Monthly'. Wil je de andere foto zien, kijk dan even hier - ook niet verkeerd maar iets te geposeerd.

Een maaltje bijeen scharrelen

The Kitchen Diaries

Regelmatig ga ik met Nigel Slater naar bed, d.w.z. met zijn boeken Tender I en II, en The Kitchen Diaries. Uit dat laatste boek heb ik nog nooit gekookt maar eens in de paar maanden pak ik het van de plank en sla het open bij de dan juiste maand van het jaar.

Slater schrijft uitnodigend over de maaltijden die hij bereidt en de moeite of het gemak waarmee hij ze bereidt. De avonden onder de vijgenboom, het maal waar zijn gasten stil van werden. Ik besef hoe graag ik mijn keuken en tafel en voedsel zou willen delen met geliefden.

De tafel die ik had in mijn vorige huis was erop aangeschaft al vertelde ik dat tegen niemand. Ik heb de afgelopen weken het fornuis overgenomen bij mijn moeder. Zij heeft koken nooit leuk gevonden. Ik wel. Het is geen enkele moeite simpele maar lekkere en gezonde maaltijden op tafel te zetten. Haar eettafel was even de mijne.

Vanavond was ik thuis rond het avondeten - hier thuis, mijn huis waar ik al weken niet meer gegeten heb. In het achterhoofd de opdracht van de buurtzorg man die me vrijdag jl. bijna hardhandig naar huis stuurde. 'Take up your life', zei hij, 'het gaat heel goed met je moeder. Ga naar huis en take up your life'!

Ik kan eigenlijk niet (meer) goed uitleggen wat het met me deed, die opdracht. Het was net alsof er een sleutel werd omgedraaid, of er schellen van mijn ogen vielen, bevrijding, toestemming. 'Dit is een heel bijzondere mantelzorg situatie', had hij eerder gezegd. Dat is het ook.

Mijn broer en ik kunnen veel tijd aan onze ouders besteden. Doen dat ook. Soms te veel. Ik zeker. Ik heb me zo vaak de afgelopen maanden verscheurd gevoeld om aandacht en tijd en zorg te delen tussen mijn moeder die zo hard geestelijk onderuit leek te gaan en mijn vader in het verzorgingstehuis.

Ik was zo moe. De kentering kwam voelbaar nadat ik mijn hart had gelucht bij mijn huisarts - die ook de huisarts van mijn moeder is. Dat gesprek waarin mijn broer en ik aangaven ons zorgen te maken over de snelheid waarmee zij leek te dementeren.

Nog tijdens dat consult pleegde de huisarts een telefoontje met buurtzorg om ons te ondersteunen door mijn moeder eens per week te douchen. Mijn moeder was woest toen ze het hoorde! Ze had zich altijd zelf gewassen en al durfde ze niet meer in het bad, bang er niet meer uit te kunnen, hulp was niet nodig.

De man van buurtzorg kwam en het was bijna direct goed. Alle boosheid was verdwenen. Hij zou terugkomen maar toen lag mijn moeder in het ziekenhuis voor onderzoek. Elk nadeel heb ze voordeel.

Darmkanker werd vastgesteld maar ook urine retentie - het niet kunnen ledigen van de blaas. Het kan verwardheid tot gevolg hebben. Mijn moeder is nu weer zoveel helderder, en na een bloedtransfusie ook weer zoveel fitter dan ze was. Het lijkt of we de moeder van een jaar geleden terug hebben.

'Het gaat heel goed met je moeder. Ga naar huis en take up your life'! Het kwam op een goed moment. Ik hou me vast aan het vertrouwen dat de chirurg en later de huisarts ons schonken: er is goede kans op herstel van de darmkanker. Ik kan mijn leven oppakken. Ik moet weer een eigen leven krijgen.

Vanavond zou ik thuis eten maar de koelkast was leeg en ik had geen zin in een rondje supermarkt. Opnieuw kon ik terugvallen op het landgoed. Niets leukers dan een maaltje bij elkaar scharrelen op het balkon. Daar vond ik naast tuinbonen ook nogal wat doperwtjes, rucola, pluksla, selderie en - binnen in de gemberbak - veel basilicum.

recept uit Tender I, blz. 99

Me afvragend wat ik ermee zou doen, herinnerde ik me dat Nigel Slater een soort van pesto met tuinbonen maakt. Bladerend door zijn boeken las ik zowel een recept van pesto als van humus op basis van tuinbonen.

Jamie Oliver heeft recepten waarin hij doperwten en tuinbonen combineert in een puree en een soort van prakje - hoe vertaal je smashed op smakelijke wijze? Het zijn recepten voor bij de borrel als dip of als voorgerecht op toast.

Ik las ook diverse gerechten waarin de zalf - of hoe noem je het - van zacht gemaakte peulvruchten op pasta werden geserveerd. In pasta had ik geen zin en ik had pita brood in de diepvries. De keuze was snel gemaakt.

Ik heb de ongekookte groentes - rucola, pluksla, selderie, basilicum, doperwtjes, tuinbonen met een flinke teen knoflook in de blender gedaan met wat olijfolie en limoensap (uit een flesje), wat zout en peper*. Het was een heerlijke doperwten-tuinbonen spread op het warme pitabrood.

Erna heb ik nog een paar boterhammen met aangemaakte tonijn (uit blik) gegeten en een appelpannenkoek als toetje. Het was geen haute cuisine maar smaakte niet minder. Ik denk overigens dat wat ik ook gegeten zou hebben me goed gesmaakt zou hebben. Ik ben thuis en overdenk mijn leven.

Zo vaak heb ik hier gestaan, op het kruispunt der wegen. Ik kan er nog niet over schrijven. Vrijdag jl. begon ik aan een blog - de foto's staan klaar - maar het werd een terugblik naar de eerste twee weken van juni. Vandaag gaat het over het genot, het goede van wat mijn landgoed me brengt en wat ik ermee bereidde: een doperwten-tuinbonen spread.

Ik ben niet meer waar ik was maar nog niet daar waar ik erover kan schrijven. Da's aan een kant jammer want het rammelen op de toetsen is een van de manieren om gedachtes, gevoelens, wensen en verlangen op te diepen uit het onderbewuste.

Aan de andere kant heb ik ook de behoefte concreet en zeer bewust met dat kruispunt aan de slag te gaan. Toch, misschien is dat niet eens nodig. Misschien weet ik ditmaal wel waar ik uit zal komen.

Ik weet wel ongeveer waar mijn passie ligt, passies mag ik wel zeggen. Ik weet wat is gebleven en waar de interesse verflauwd is. En ik heb een droom - de droom die ik afgelopen zomer zo mooi omschreef. Het is nog net iets te vroeg om die droom na te jagen maar hij is er wel :-).

Genoeg stof tot nadenken dus maar dat komt op een later moment.

Kate
16 juni 2012

* in veel Britse recepten gebruikt men munt en om het een pesto te noemen, zou je er - en doe je er - Parmezaanse kaas door - maar ach... doe wat je wilt en gebruik wat je in huis hebt en hoe je het dan noemt? Een kniesoor die daarop let! 

Nieuwe kookprogramma's

Ik heb een nieuw kookprogramma ontdekt: Homecooking Made Easy. Natuurlijk op de BBC en natuurlijk kunt u nog net de laatste aflevering meepikken: a.s. maandag 17 oktober 2011 op BBC2 om 21:30 uur.

Een nieuw programma met een nieuwe chef - nee, met een nieuw kookgezicht. Een chef is ze volgens mij niet. Ze is jong, zwart - mag ik dat zeggen?, lacht graag en ademt enthousiasme, passie, fun en ze heet: Lorraine Pascale.

In een half uur gooit ze vijf of zes recepten de huiskamer in die smaakvol en makkelijk te bereiden zijn. De totale serie bestaat uit vier afleveringen die over één thema gaan: Comfort, Favourites, Entertaining en Simple.

Over eenvoudig koken gesproken... Nigel Slater is ook weer te bewonderen op de BBC met een nieuw programma Nigel Slater's Simple Cooking :-). Deze serie is opgenomen in een nieuwe kookstudio met een nieuwe tuin. Prachtig!

In elke aflevering wordt een klassiek culinaire combinatie verkend. De volgende aflevering, deel vier in een serie van acht, heet Soft and Crisp en is te zien, zoals de volgende afleveringen, op vrijdagavond van 20:30 tot 21:00 uur op BBC1. 

Kate
11 oktober 2011


De foto's (van boven naar beneden) komen van de volgende websites:

http://www.bbc.co.uk/pressoffice/pressreleases/stories/2011/06_june/22/popularfactualfun.shtml
http://www.lorrainepascale.com/tag/home-cooking-made-easy/
http://www.thekitchn.com/thekitchn/look-a-peek-into-nigel-slaters-new-cooking-show-kitchen-157185

Aubergines in de oven

aubergineschotel recht uit de oven

Uit het wonderschone boek van Nigel Slater, kookte ik vanavond met de overgebleven twee aubergines: "Aubergines baked with tomato and Parmesan".

Zonder het recept1) weg te geven kan ik u zeggen dat het behalve de aubergines ook tomaten bevatte :=), een rijpe spaanse peper, een teen knoflook en - in afwijking van het recept - extra belegen Hollandse kaas naast natuurlijk olijfolie, zout en peper.

De grootste drempel voor mij is het gebruik, of liever het leeghalen van de oven voor het gebruik. Daarna is het simpel zat - je zou het recept bijna zelf hebben kunnen bedenken. Een laag aubergineplakken uitspreiden op een - hoe heet het: baking tray - bakblik. Dertig minuten is voldoende.

Ondertussen een tomatensaus maken met de overige ingrediënten behalve de kaas - het is niet nodig vocht toe te voegen. Ik heb gewoon alles in een pannetje gedaan en dat (denk aan de steel!) onder in de oven gezet.

Hierna saus over aubergines gieten (dan moet je bakblik wel een beetje diepte hebben) en bedekken met een goeie laag kaas. Nog dertig minuten in de oven en klaar. Erbij heb ik kleine aardappeltjes in schil geserveerd. 

Heel makkelijk: de aardappeltjes schoonschrobben, inkerven met een schilmesje, besprenkelen met olijfolie en in een bakblik in de oven schuiven. Hoe lang is afhankelijk van de grootte van de aardappels. Die van mij waren klaar toen de aubergineschotel uit de oven kon. 

aubergineschotel op mijn bord

Het was een feest van kleur en geur op mijn bord. Misschien was de presentatie niet naar restaurant standaard, maar de smaak, de kleuren, de glans, de geuren waren meer dan voldoende om ervan te smullen. Ja, ik ga dit recept vaker maken.

Mocht u nou echt precieze hoeveelheden, oventemperatuur en tijden willen, dan verwijs ik u graag naar het internet. Als u zoekt op Aubergines baked with tomato and Parmesan dan vindt u allerlei variaties van dit klassieke Italiaanse recept.

Ik at er geen vlees bij en ik heb het niet gemist.


Kate
20 augustus 2010

1) 27-10-2012: toch maar het orginele recept dan uit Tender aangezien het overal online te vinden is en ik het graag wil teruglezen hier - bijv. omdat ik het nu wil maken (lees: aan het maken ben):

Men neme: 2 aubergines; 350gr tomaten div. soorten en kleuren; 1 Spaanse peper; 1 teen knoflook; 6 eetlepels parmesaanse kaas; olijfolie; zout en peper

Verwarm oven voor op 220C; snijd aubergines in plakken en leg op een bakplaat, besprenkel met olijfolie en gebruik zout en peper. Bak in oven voor 20-25 minuten tot ze zacht en bruin zijn.

Maak dan de saus zoals hierboven is aangegeven. Slater doet het in een lage pan en laat het 25 minuten pruttelen.

Schep tomatenpuree bovenop de aubergineplakken, bestrooi met kaas en bak in oven nog eens 15-20 minuten.

     

Telen om te koken: 'Tender'

De boeken zijn binnen - of liever, het boek is er! 

Zes boeken bestelde ik maar naar één keek ik speciaal uit. 'Tender', het boek van Nigel Slater, de man - want hij is geen kok, geen chef - die zijn groentetuin 'doet' niet voor het genot, het spirituele genot van tuinieren, maar om producten te verkrijgen voor de keuken. 

Speciale bonen, ouderwets smakende spruiten, vijf soorten aardappelen - alleen Engelsen zijn zo gek. Hoewel... zelfs ik verbouw twee soorten aardappels op mijn landgoed. Maar ja, ik voel me dan ook een beetje Brits.

Een Engelstalig boek dat zowel een lees- als kijk-, naslag-, en doe-boek is. Het is het verhaal van Nigels kitchengarden, de groentes - en in deel twee het fruit dat hij verbouwt gedurende de seizoenen, gedurende de jaren dat hij deze tuin heeft. Er staan prachtige foto's in, werkelijk adembenemend mooi. Slater geeft tips over de verbouw en het gebruik van de producten uit zijn tuin. En er zijn de vele recepten.

Het is zo'n boek waar je zichtbaar, voelbaar blij van wordt. Dat begon natuurlijk al toen ik het bestaan ervan ontdekte, bij het bestellen - anders dan anders in the blind, bij het kapotscheuren van de verpakking en toen had ik het boek in handen. Dikker dan ik had gedacht: 617 pagina's met een harde kaft en wat voor omslag...

U heeft de kaft, een ander plaatje ervan dan hiernaast, al elders op mijn blog gezien, het doet geen recht aan de werkelijkheid. De kleuren, prachtige tinten blauw en groen en van alles er tussen in. Een omslag met een textuur, met een verrassing, ik was tenminste erg verrast. 

'Tender' is een boek dat je oppakt en waar je aan ruikt, doorheen bladert, dat je deelt met je moeder die naast je zit: 'kijk wat een mooie foto', zinnetjes uit het boek hardop voorlezend, stukjes lezend hier en daar. Een prachtig boek. Een schitterend cadeau aan mijzelf. 

And oh what a joy, ik heb deel twee om naar uit te kijken. Dat boek gaat over fruit in de moestuin en keuken. Bring it on!

Kate
8 juli 2010
 



De foto is afkomstig van: http://www.elle.nl/eten/kookboeken/Tender-Volume-I

Balsem voor mijn ziel

Het was tijd mezelf te verwennen. Ik zou bijna zeggen: mezelf te helen, maar zover gaat het natuurlijk niet. Toch zijn er dingen, processen, gedachtes die helend werken. 'Omring jezelf met goede boeken', zei ooit iemand tegen me. Een goede maar overbodige raad aangezien ik dat al jaar en dag deed, doe. 

Lang heb ik geleefd volgens het principe dat alles wat ik nodig had mijn boeken waren en, maar dat kwam later, mijn pc. Mijn thuis was waar mijn boeken waren. Niet dat ik ze noodzakelijkerwijze vaak lees, niet dat ik ze zelfs maar open hoef te doen, niet dat ik boekenkasten vol met boeken heb maar toch... 

Ook voorafgaand aan mijn meest recente verhuizing waren de eerste verhuisdozen bestemd voor mijn boeken, op de voet gevolgd door mijn schrijfsels. Schrijven lukt me niet. Er is te veel ruis, teveel geluid - zeker nu mensen met de ramen open feestvieren, muziek spelen, kletsen - oh, dat eeuwige gebabbel van mensen, van vrouwen met name... 

Excuses, ik weet het. Het voornaamste 'probleem', de grootste weerstand zit hem in het onderwerp van wat tot nog toe mijn schrijven beheerste: onderdanigheid. De diepgevoelde, heftige pijn en de daarop volgende gratificatie, het thuiskomen, mogen zijn wie je al vóór je geboorte was. Dat.

Maar 'dat' is niet zo simpel al was het alleen maar omdat je dan wel slavin kunt zijn zonder in slavernij te leven - sorry, ik weet daar wordt verschillend over gedacht - maar zonder Man schiet dat niet echt op.

De vraag is ook in steeds sterker mate of ik eigenlijk wel geassocieerd wil worden, deel wil uit maken van die wereld die zich onder het mom van vier letters - BDSM - dingen permitteert die in en door het 'gewone' leven als afzichtelijk, afstotend, ongewenst of zelfs ziek worden beschouwd.

Hoewel ik kan denken dat het voor mij anders is, altijd anders lag dan hoe 'men' over SM denkt, hoe 'men' het praktiseert, hoe 'men' het ziet of toont, dan nog voel ik mij zo niet geremd dan toch bezwaard erover te dromen, erover te schrijven

Excuses. Omslachtige zinnen en veel te veel woorden voor de ware reden: ik ben leeg. Ik kan niet meer geloven dat wat ik zoek werkelijkheid zou kunnen zijn of worden en zelfs weet ik niet of ik het nog verantwoord vind, aandurf om achter het concept van slavernij te blijven staan - bang, teleurgesteld, verdrietig, boos.

Dus vlucht ik in mijn moestuintje. Het is juni, het licht is juist om te kunnen schrijven maar ik ben druk met mijn landgoed, met mijn cameraatje en mijn blog. Dat is onschuldig, ongevaarlijk, mensloos en leuk!

Mijn schouder en nek doen pijn, ik denk dat minder typen goed voor me is maar mijn spelletje kan ik natuurlijk wel spelen :-). Erger dan de doorzichtige smoezen is het feit dat ik bevroren ben. Anders dan in andere jaren lijkt de vroege zomer - hoogzomer al bijna - daar geen verandering in te brengen.

Er stroomt niets, ik voel niets en er zijn oprecht goede redenen mijn tijd door te brengen daar waar mijn pc niet is, waar ik zeker geen inspiratie zal opdoen en waar  spannende gedachtes het levenslicht niet zien of te snel een stille dood sterven. Hoe passend bij de dagelijkse praktijk van het verzorgingshuis waar ik veel ben.

Ik voel me zo oud als mijn hoogbejaarde ouders, zo moe als zij, zo a-seksueel en hulpeloos als zij. Maar goed, daar schiet niemand wat mee op en zeker de schrijver in mij niet. Dan maar genieten van wat er wel is. Zoals dat kookprogramma op de BBC, 'Nigel Slater's Simple Suppers' - woensdagavond om 20:30 uur op BBC1.

Vandaag typte ik Slaters naam in in Google en ik belandde op zijn beeldschone site met o.a. informatie over een boek dat me zeer aansprak. 'Tender, A Cook and his Vegetable Patch'. Geweldig! Balsem voor mijn ziel. Ik heb het direct besteld en ook de bijbel, oeps het 'Handboek voor ecologisch tuinieren'.

In mijn verlanglijstje bij Bol stond nog het laatste boek van Paolo Coelho: 'The Winner Stands Alone' en toen ik dan toch bezig was en zag dat je drie Engelse boeken voor de prijs van twee kunt kopen, was mijn dilemma over de keuze tussen de Nederlandstalige of Engelse versie van 'The Millennium Trilogy' snel opgelost.

'Omring jezelf met goede boeken en je zult heling ervaren', zei iemand en 'laat los' een ander. En ik, ik onderstreep maar steeds hoe sterk ik ben en daarmee versterk ik de grip op wat het ook moge zijn dat ik niet los wil of kan laten. Daarmee span ik mijn spieren en voel ik mijn nek, mijn schouder. Dom, dommer, domst!

Ik ga me de komende tijd laven aan mooie boeken, aan spannende boeken, aan inspirerende boeken. Ik zet even geen nieuwe doch oude verhalen online. Ik denk even niet meer aan schrijven of aan die Man.

Maar uhm, als u iemand als Nigel Slater tegenkomt, een single man, eerlijk en betrouwbaar, man maar nog steeds een jongen, die goed is in de keuken, waarbij ik niet altijd sterk hoef te zijn, stuur hem dan alstublieft richting mijn blogs want die onderdanigheid zonder Man, dat schiet niet op en wat extra afleiding van de sleur en zorgen van alledag zou geen kwaad kunnen.



Kate
5 juli 2010

¹ Hoe snel kan het veranderen... Twee dagen later herdacht ik de terreuraanslagen in Londen waaronder een nabij het metrostation op de Edgware Road waar ik lang woonde, waar ik over schreef. Dat verhaal staat nog niet op dit blog. Vandaar dat ik vandaag, 7 juli, op mijn uitspraak omtrent het plaatsen van oude verhalen terugkom. Vanaf morgen publiceer ik Merel in Londen. Een nieuwe titel voor een oud verhaal, geïnspireerd of gebaseerd - u mag het zeggen - door mijn tijd in Londen.
¹¹ Even aantekenen dat de gezochte variant van Nigel Slater dan wel graag hetero dient te zijn :-).

De foto's komen van:

http://www.nigelslater.com/  -  de eerste twee foto's
http://uk-tv-guide.com/pick-of-the-day/9+September+2009/cookery-nigel-slaters-simple-suppers-making-it-up-isnt-making-do/
http://www.guardian.co.uk/lifeandstyle/2009/sep/20/nigel-slater-tender-receipes-new  -  Slater op vloer