JC overleden

Weer een stuk van mijn jeugd weg...

Hij was de beste, grootse, fantastische 

voetballer, Amsterdammer.

Aan de vooravond van Pasen overleed JC.

 Rust zacht.

Kate

24 maart 2016

De foto vond ik hier. Een bronvermelding zag ik niet.

2016

Het mag dan het rustigste blogjaar zijn geweest sinds ik met Ketens & Kneuterigheid begon, het was verre van een rustig jaar.

Het woord 'verandering' typeert het wel en het was en is goed. Hartstikke goed zelfs. Ik ben blij met 2015 en ik kijk erg uit naar 2016.

Ik wens u geluk, vrede, heerlijke momenten, gezondheid en alles wat u maar wenst of nodig heeft. 

Dank voor het lezen :-) en terugkeren naar dit plekje, dit intieme plekje waar ik ben wie ik ben, verwikkeld in een leven van steeds minder ketens en wellicht steeds meer kneuterigheid. 

Ook dat is goed. Precies zoals het moet zijn op dit moment.


Kate
31 december 2015




De foto vond ik op Schoengeistig tumblr waar als bron werd verwezen naar het blog van de maakster van de foto: Mónica Pinto, Pratos e travessas.

Kerstwens

Kate
24 december 2015



De foto toont een deel van een van mijn 'ballencomposities' waarmee ik het huis versierd heb. Rood en goud waren/zijn de kleuren dit jaar. 

Mooi!

Kate
18 maart 2015



De zwarte jurk zag ik op de tumblr Brown dress with white dots. Daar komt ook de jarretelgordel vandaan. Makers, fotografen, modellen werden helaas niet genoemd.

23 februari 2015

Oh lieve mama ...

Foto gevonden op het blog van An Exquisite Paradox

Verhaal achter een foto

Vanavond bij het doorbladeren van de tumblrs die ik volg, deze foto die mij raakt, die me doet stromen zelfs maar niet in de zin dat ik 'het verhaal' achter de foto zie of voel.

Waarom? Waarom deze foto? Ik denk vanwege het ontbreken van fysieke fixatie. De vrouw kan ieder moment opstaan en weglopen. Toch zit zij daar. Wie heeft haar gezegd zich zo te positioneren?

Haar ledematen zo nauwkeurig gerangschikt? Haar benen en voeten lijken versmolten als bij een meermin. De vingers van beide handen heeft zij op dezelfde wijze gebogen.

Kijk, en dan komt toch mijn invulling want zo'n foto raakt niet voor niets. Waarom zit zij daar? Het is nat waar zij knielt en de naden tussen de planken zullen in haar knieën snijden. Oncomfortabel is het woord dat te binnen schiet.

Misschien zit zij daar uit eigen beweging, moet zij haar eigen bedes bedenken en uitspreken, haar eigen positie bepalen ten opzichte van de ander. De ander die achter haar staat, boven haar staat. De persoon voor wie zij knielt.

Mogelijk heeft die ander haar opgedragen op deze wijze te knielen. Wellicht heeft hij haar zelf zo neergezet als een boetseerwerk dat gekneed en gevormd is tot wat hij middels zijn camera heeft vastgelegd.

Een plaatje. Prachtig stil. Wachtend op verlossing. Tot hij haar vertelt dat zij op mag staan, weg mag kruipen of een andere pose dient aan te nemen. Wie kan de gedachtes lezen van een sadist of het verhaal vertellen achter deze foto?

Kate
1 januari 2015


De foto zag ik op de tumblr brown dress with white dots en is overgenomen van een andere tumblr: fetish4. Helaas, zoals zo vaak, wordt daar geen nadere bron of maker genoemd.    

Regenboog als teken

Niet deze, maar toch vanavond heel kort een regenboog zichtbaar door het raam boven de eettafel. 

Zullen we het als een teken zien en aanvaarden? Een van transformatie en hoop, van leven en belofte? Waarom niet? Ik ga ervoor. 

Hoe het ook zal eindigen, ik zal over een jaar niet meer zijn wie ik nu ben en ik denk, ik hoop en bid dat dan zal kunnen zeggen dat het goed is -  hoe het ook is, wat het ook zal zijn.

Kate
7 mei 2014


De foto komt van http://www.amsterdam.nl/toerisme-vrije-tijd/zien-amsterdam/ en een fotograaf was weer eens niet te vinden maar ik zocht niet diepgravend dit keer.

Meer over de spirituele betekenis van regenbogen kunt u o.a. lezen op Whats-your-sign.com.

Beslagen ruiten

Kate
4 april 2014

 
Foto gevonden op de tumblr Coffee in cottage waar verwezen wordt naar Fading away als bron.   

24 december 2013

Ik wens u en de uwen mooie Kerstdagen.

Kate
24 december 2013



De foto komt van de tumblr The Little Corner waar als bron genoemd wordt Simply Beautiful World - aldaar kon/kan ik echter geen fotograaf of maker vinden.

Here I am (searching high and low)

Here I am
And within the reach of my hands
She's sound asleep and she's sweeter now
Than the wildest dream could have seen her
And I watch her slipping away
Though I know I'll be hunting high and low

High
There's no end to the lengths I'll go to

~.~.~

Kate

15 augustus 2013

- De bovenste tekst is het begin van Hunting High and Low van Aha. Het nummer is geschreven door Pål Waaktaar. Het staat op het album met dezelfde naam: Hunting High and Low uit 1985. De video staat hier.

- De tekst eronder is van mij; de bijgeplakte foto vond ik op de tumblr Salt Water waar verwezen werd naar de Cruello tumblr alwaar als maker werd genoemd de fotografe Laura Makabresku.

Lente, oh lente...

Kate
22 maart 2013



De foto vond ik op het tumblr Oh, Pioneer!. Daar werd als bron genoemd een ander prachtige tumblr Life is Beautiful maar de foto vond ik daar niet. Wel op het blog Riazzoli maar daar stond opnieuw geen maker of copyright houder. Wat je eraan overhoudt, aan dat zoeken naar een bronvermelding, is een paar nieuwe tumblrs die een paar andere uit mijn favorietenlijstje vervangen. Toch leuk maar waarom zet niemand, of degene die het eerste plaatst niet wie de foto's genomen heeft?

1 maart 2013

Voor alles wat gebeurt is er een uur,
een tijd voor alles wat er is onder de hemel.

Er is een tijd om te baren en een tijd om te sterven,
een tijd om te planten en een tijd om te rooien.

Het is maart, tijd om te zaaien - o.a. Spaanse pepers - en te planten, de gewortelde onderkant van in de supermarkt gekochte bleekselderij. 

Kate  
1 maart 2013




Het citaat komt uit het boek Prediker (3.1-2).  
De foto vond ik op de tumblr The gifts of life. Het origineel is afkomstig van het blog Foodografia van Alessandro Guerani die ook het copyright claimt.

11 februari 2013

Daar ga je dan...

... jammer,

maar het is goed zo 

Foto gevonden op het blog van An Exquisite Paradox

Alle goeds

Alle goeds voor u en de uwen!

Kate
24 december 2012 


De foto (zonder tekst) zag ik op de tumblr Squaremeal en de bron, met recept voorzover nodig, kunt u vinden op Sweet Paul. Wat een leuk idee om rozemarijn, mini mozerallaatjes en rode en zwarte olijven te combineren en te vormen tot een eetbare kerstkrans. Snoeptomaatjes zou ook kunnen als je niet zo van olijven houdt. Erg leuk.

Bedtijd

Elke dag is mijn 'eigen tijd' korter. 

Elke nacht gaat het licht later uit. 

Elke ochtend... dat is het al.

Het is ochtend. Bedtijd.

Nu alweer bedtijd.

Welterusten.

Kate

17 december 2012

De foto is gemaakt door Erik de Graaf en komt van: http://de.123rf.com/photo_857593_amsterdam-nacht-12.html.

 

Wat de fotograaf niet ziet

Meer dan de meeste online en persoonlijke contacten met mensen, doen de prachtige foto's op de tumblrs die ik volg iets met mij. Vaak zijn het interieurfoto's die mij doen stromen.

Het is alsof, eenmaal een deur doorgestapt naar een parallel universum, mijn gedachtes als vanzelf naar de dingen gaan die er - ongezien voor de fotograaf - kunnen of konden gebeuren. Zo mooi en gruwelijk. Zo waardevol.

Gisteren stuitte ik op een foto van een smalle houten plank, vensterbank, bar-achtig iets met daarop twee lege koffiekopjes. Sterke koffie had erin gezeten want ernaast stonden halflege glaasjes water.

Hier hebben mensen gezeten, aan die bar achter een raam met uitzicht op een ruimte waarvan ik direct invulde dat zich daar een vrouw bevond. Een vrouw in schrijnende omstandigheden die genadeloos bekeken is.

Besproken, bespot wellicht. Wat ze doet of moet doen is de vraag en niet eens zo heel belangrijk. Feit is, in mijn beleving, dat zij in een ongelijke positie verkeert van hen die naar haar kijken. 

Misschien is ze schamel gekleed, smerig, hongerig, koud. Misschien slaapt ze op de grond of ze maakt die schoon met de punt van haar bevlekte rok. 

Misschien staat ze gefixeerd tegenover het vensterglas haar ogen neergeslagen in schaamte of juist gericht op de toeschouwers. Kan zij hen zien? Kan zij zien wie daar zitten? 

De man aan wie zij toebehoort en de vrouw met wie hij koffiedrinkt? Gek, altijd is er weer zo'n vrouw in beeld, harder dan de man, venijniger, valser. Wie is die vrouw? 

Een ruimte waar je je bekeken weet. Hoe erg is dat? Een andere foto, begin dit jaar op mijn blog gezet, toont een smalle lege ruimte met houten vloer - misschien een gang waar ze mocht verblijven. 

Een pot boenwas en die punt van haar schamele jurkje om zich bezig te houden tot de vloer spiegelde maar haar tijd in die onafgesloten ruimte nog lang niet voorbij. 

Aan het eind van de gang is een klein trapje omhoog, daar staat twee keer per dag een bord eten, een flesje water, een lege po of is er een toilet met een fonteintje? 

Aan de andere kant van de ruimte is de deur waardoor ze binnen is gekomen. Die deur is op slot gedraaid. Nooit zal ze vergeten hoe definitief het omdraaien van de sleutel in het slot klonk. 

Hoe lang ze hier al is of zal moeten blijven weet ze niet. Een klok heeft ze niet. Naast de deur bevindt zich een raam. Ze kan zien of het dag of nacht is dat is alles. Dat is meegenomen. 

Ze begint haar boenarbeid elke dag wanneer de zon haar gewekt heeft en stopt als de maan opgekomen is. Haar handen gaan langzaam in cirkels over het parket. Ze heeft geen haast, glanzender dan nu zal hij nooit worden. In langzame cirkels overdenkt ze haar lot.

Soms staat ze op om haar knieën rust te gunnen en kijkt naar buiten, naar het voorhuis waar ze heel af en toe iemand achter de gordijnen ziet bewegen. Daar woont hij. De man aan wie zij toebehoort, van wie zij houdt - zielsveel.

Eens, dagen geleden was het gordijn opzij geschoven geweest. Hij had achter het raam gestaan zoals zij. Wat doe je als je na weken van alleenzijn een ander mens ziet, al is het achter glas? 

Hoe maak je duidelijk dat je vertrouwen hebt, liefde, berusting? Wat mag je doen? Hij heeft haar in deze ruimte geplaatst en hij zal haar daar weer uit bevrijden. Ooit. Misschien pas als zij oud en grijs is.

Ze hebben elkaar aangekeken - lang. Tot er iemand aan zijn zijde verschijnt. Een naakte vrouw die zijn aandacht opeist en krijgt. Hij draait zich van haar vandaan, het gordijn wordt dichtgetrokken. 

Weken geleden moet het zijn geweest. De dagen zijn korter nu. Het is koeler dan het was. Zij prijst zich gelukkig binnen te zijn met uitzicht op het voorhuis waar hij woont en werkt en haar kan zien als hij wil. 

In de hoeken aan het plafond zijn camera's gemonteerd. Hij kan haar dag en nacht observeren. Ze voelt zich veilig. Verdrietig en alleen - maar veilig. Hij wil dat ze zo leeft. Nu. Dat is zijn wens. 

Ze stopt de zoom van haar jurkje in de pot met boenwas en veegt in grote cirkels over de vloer. De pot is nog lang niet leeg. Haar taak nog niet volbracht.

Houten vloeren, kale wanden, misschien een stoel, het doet zoveel meer met mij dan de vragen over hoe ik BDSM zie. Ik zie het niet. Ik zie niet wat anderen zien. Ik zie pilaren en hekken en een nis met een plank om op te slapen onder het dakraam in het licht van de maan.

Ik zie wat de fotograaf niet zag: hardheid en eenzaamheid en het schrijnende gevoel dat nooit trefzekerder verbeeld kan worden dan door een setting die iets laat stromen. Onverwacht meestal. Extra mooi dus. 

Kate 
8 oktober 2012


De foto vond ik, al een hele tijd geleden, op diverse SM gerelateerde tumblrs die ik toen volgde. De bron wees naar de blog van: Eliza Gayle. Helaas stond er geen vermelding van de naam van de fotograaf. Inmiddels volg ik de SM tumblrs amper nog - ik vind meer inspiratie in tumblrs over, wat ik noem, the good life. Als je terugbladert in K&K kom je vanzelf verwijzingen tegen naar deze tumblrs.

Aapje-kijken

Eindelijk weer eens een foto die iets met me doet. 

Opnieuw - als u het al niet kunt invoelen: ik zie niet het romantische, de koffie-date, een soort van samenzijn, verre van dat. 

Ik vraag me af wie zich aan de andere kant van het raam bevindt, in welke conditie - of moet ik zeggen: staat, hoedanigheid? 

Wat doet zij, moet zij doen, kan zij doen?

Zij wordt bekeken, genadeloos, geen privacy voor haar. Kan zij ook zien wie aan het aapje-kijken zijn? 

Wie is zij en wie zijn zij die net koffie hebben gedronken? Zijn zij nu onderweg naar haar? Of moet zij zich presenteren aan hen?
 
Al dat soort vragen gaan door mijn hoofd.

Week ben ik er van. Zenuwachtig - plaatsvervangende angst om wat er gaat gebeuren. Zo'n situatie. Slikken. Zuchten. Kippenvel. Wow! 

Kate
7 oktober 2012 


De foto vond ik op de tumblr brown dress with white dots waar geen bronvermelding te vinden is.
 

Ertussenuit

Ja, ik sta weer op het punt eventjes weg te gaan :-). Heel even hoor, voor je met je ogen knippert, ben ik alweer terug.

Tot dan dan,

Kate
29 september 2012 



De foto is een uitsnede van een foto afkomstig van Corbis: Trendy woman with suitcase; Stock Photo ID: 42-17898275; Photographer: Elke Van De Velde; Copyright: © Elke Van De Velde/Corbis

Zo mooi...

Het ritme van het landgoed, Kates landgoed, my pride and joy, opnieuw bloeit de cosmos en eindelijk ben ik weer zover dat ik regelmatig over mijn balkonnetje blog zoals ik altijd deed. Het gaat goed met me. Ik geniet.

Kate
22 september 2012

Dit is cosmos. Men noemt het ook wel cosmea.

Terug!

Kate
05 september 2012


De foto is afkomstig van: Corbis: USA, Illinois, Metamora, Red suitcases in room; Stock Photo ID: 42-33805488; Photographer: Vstock LLC; Copyright:
© Vstock LLC/Tetra Images/Corbis