 |
| viooltjes bij mijn pc |
Geel is de kleur van de lente. De narcissen op het terras van mijn moeder bloeien uitbundig. De bloemen die neerstreken op de aarde heb ik afgesneden en in een flesje op tafel gezet. Ze zijn mooi zo van dichtbij bekeken. Trompetbloemen met recht!
Iemand mailde over gele krokusjes, het dag- en avondritme: open en weer toe. Een natuurlijke cyclus. Adem in, adem uit. Geniet. Krokus - als je de goede soort hebt en voldoende ervan in de aarde - geeft saffraan.
Ik heb twee grote gele viooltjes in een leeg kruidenpotje voor mijn beeldscherm staan. Toen ik ze nodig had, afgelopen najaar waren ze nergens te krijgen maar nu, voor bijna niks kon ik ze niet laten staan en dus kocht ik een tray van tien grootbloemige gele viooltjes. Acht voor mijn moeder en twee voor mij.
Wat eraf viel tijdens het vervoer, staat nu in dat potje en ook dat is een teken van lente, van bloemen. Vorige zomer had ik altijd dit flesje - klinkt beter dan potje - met bloemen van het landgoed staan vol met lathyrus en nasturtium en wat er was.
Het deed me goed zoals het me nu goed doet. Langzaam komt de energie weer terug. Of waren het de lammetjes en de koeien van de zorgboerderij in Spaarnwoude en de prachtige Noord-Hollandse kippen. Als ik ooit kippen neem, en die droom heb ik zo nu en dan, dan neem ik deze.
Zover is het nog niet. Eerst moet ik nog hier zijn in hartje Amsterdam met al zijn uitdagingen. Adem in, adem uit. Hou het geluid, de stress, de negativiteit buiten je. Wees dankbaar en vol vreugde om wat er is. Er is zoveel. Ik weet het, ik besef en voel het ook :-).
Vandaag is het lente. Normaal zou ik denken dat die de 21e maart begint maar dit jaar dus niet. Op de 22e vier ik een kleine overwinning op mezelf. Ik kan er nu al om glimlachen. Ja, het gaat goed. Ik sprak een vrouw die me vroeg of ik nog steeds geen vriend had. Nee dus.
Ik vraag me de laatste dagen af wat ik eigenlijk wil met een man in mijn leven? Wat zou hij toevoegen of brengen? Wat kan ik voor zo'n man betekenen - maar dat is wellicht te negatief gedacht... Maar toch denk ik het :-). Enfin, ik weet ook dat dat onzin is.
Maar serieus: waarvoor heb je een man in je leven nodig? Een dominante man, ook nog? Ik zie alleen maar gedoe. Een factor die de boel nog ingewikkelder maakt. Iemand om rekening mee te houden. Een stem en mening bovenop de andere stemmen en ik ben er al zo vaak zo moe van.
Ze zeggen dat als het klopt - wenn alles klappt - dat het dan gewoon goed is. Zonder gedoe. Zonder stress. Dan brengt het meer dan het vergt. En de vrouw die ik sprak, zij bevestigde dit. Zij was ook jaren alleen maar nu, sinds een half jaar is er iemand in haar leven.
Ze zei me dat het leuk was. Nooit gedacht maar het was echt en oprecht leuk. Niets om bang voor te zijn, niets om onrustig van te worden. En gewoon gevonden "in het wild". Nou ja... via haar werk. Ze kenden elkaar al zes jaar, hij was al lang verliefd op haar maar had nooit iets gezegd.
Het is lente. Mijn situatie is anders. Er is vast niemand die stiekem verliefd is op mij maar mocht het zo zijn: spreek je uit :-). Alsjeblieft, laat wat van je horen want als het niet nu is, wanneer dan wel? Ik zet hier wel zo makkelijk neer maar ik weet hoe lastig het kan zijn je bloot te geven.
Enfin... vooralsnog kan ik me werkelijk niet indenken wat ik eigenlijk met een man wil of moet. Er is ook niet direct iets wat ik zou willen. Ja, samen op vakantie, genieten van wat je ziet en proeft en ruikt onderweg. Ervaringen zijn leuker samen dan alleen - misschien. En ik wil even weg binnenkort.
Een paar dagen richting de U.K. of Italië of Parijs. Hampton Court staat nog steeds met stip op mijn Engeland-lijstje. Aan Italië in mei heb ik goede herinneringen en Parijs - het is te lang geleden dat ik er was. New York durf ik niet aan, alleen :-). Voor een groepsreis ben ik niet geschikt.
Ik begin maar eens met mijn eigen stad of directe omgeving onveilig te maken. Oh, en mijn haar gaat eraf. Ik wil na bil-lang nu ultrakort. Nog even een goede kapper vinden. Leuk. Spannend. Met enige vertraging doe ik wat ik me voorgenomen had in augustus 2011.
Zoals ik het toen opschreef: 'het is tijd iets te gaan doen'. Het is lente!
Kate
20 maart 2012
Ik zocht en vond mijn oude dagboek en besloot het een nieuw jasje te geven. Gevolg was een heerlijke dag van prutsen met plaatjes en kleurtjes en fonts.
De inhoud - een zoektocht naar een relatie in ongelijkheid - heeft nog niets aan kracht en relevantie ingeboet. Helaas zou ik bijna uitroepen. Lees maar...
Kate
16 maart 2012
De foto is gemanipuleerd maar komt oorspronkelijk van de tumblr Obsequiousness van waar ik het terug herleidde naar een andere tumblr: Silent musings
Waarom word ik niet blij van de reacties op mijn advertentie? Naast meerdere wonderschone complimenten in mail, schreven mij een handjevol mannen dat hun interesse was gewekt door mijn tekst.
Het zijn stuk voor stuk goeie mannen, interessante, liefdevolle, heel verschillende manspersonen. Cadeautjes om uit te pakken, te leren kennen, te besnuffelen. Spannend zou het moeten zijn. Gek. Inspirerend. Vreugdevol.
Ik zou dit leuk moeten vinden. Strelend. Een warm bad. Dat is het niet. Ik ben verdorie vijftig en gedraag me als een bange bakvis op de rand van tranen. Waarom? Waarom vind ik het niet leuk met deze mannen te mailen? Ze te leren kennen? Mijzelf aan hen bekend te maken?
Ik mail met een aantal mensen, meestens vrouwen en dat gaat goed, gezellig, leuk, we leren over elkaar. We kennen elkaar, zo lijkt het en zo is het ook. Onderdanige vrouwen herkennen elkaar. Ik hoef niet uit te leggen hoe het werkt. Waar wij op hopen of wachten.
Mannen mailen anders of voel ik me minder vrij, is het voor mij minder vertrouwd? Ik kan mannen niet geven wat ik vrouwen geef. Ik sla dood. Actie en reactie. De man, die niets krijgt, stelt vervolgens "de" vraag: 'wat betekent BDSM voor jou'? Zucht.
Veel, heel veel maar ik weet niet wat en hoe en hoever. Ik wil voelen dat er iets gaat stromen, kantelen, fladderen en ik voel alleen maar weerstand. Angst. Apathie. Tranen. Het leidt bij mij tot terugtrekkende bewegingen. 'Ik ben al zolang alleen dat ik wellicht gewoon niet moet willen wat ik niet kan'.
Misschien is het inderdaad zo dat ik diep van binnen gewoon alleen wil blijven. Het zou kunnen. Of ben ik gewoon stom bang voor de boze wolf die mij op gaat eten? En is dat wishful thinking of pragmatisch realisme? Waren het maar wolven dan had ik reden bang te zijn.
Dit zijn geen wolven. Ik heb geen reden bang te zijn.
Kate
8 maart 2012
Fotoverantwoording:
*
Big Bad Wolf Leaning on a Tree; Stock Photo ID: 42-18675144; Photographer: Erik Dreyer; Copyright: © Erik Dreyer/Corbis
*
Frightened Young Woman with a Picnic Bag; Stock Photo ID: 42-18670377; Photographer: Erik Dreyer; Copyright: © Erik Dreyer/Corbis
*
Man in Wolf Suit Preparing Dinner; Stock Photo ID: 42-18675207; Photographer: Erik Dreyer; Copyright: © Erik Dreyer/Corbis
Ik zoek eerst een mens
en ja, die mens moet Man zijn
maar allereerst een heerlijk mens.
Ik zoek een dominante single Man
voor een bestendige, monogame,
1-op-1 relatie in ongelijkheid.
Dat is wat ik wil.
Niet zo moeilijk
Maar moeilijk genoeg.
Toch, hij bestaat!
Er is een Man met de gave
het machtsevenwicht tussen ons
te doen kantelen.
Niets bijzonders wanneer het gebeurt;
heel vanzelfsprekend zelfs -
en ik wacht op die Man
want ik weet dat hij er is.
Kom je?
Kate
4 maart 2012
p.s. dit is een voorzetting van mijn zoeken naar een hele speciale Man.Lees ook: Zoals het zou kunnen....
De foto is afkomstig van Obsequiousness, een van de tumblrs die ik volg. Ik herleidde de bron tot All dressed in Argyle, ook een tumblr maar de maker van de foto kon ik er niet terugvinden.
Valentijn valt voor mij niet op 14 februari maar een paar maanden eerder of later, afhankelijk van hoe je er tegenaan kijkt. Nee, ik zal niet zeggen wanneer. En nee, ik zal niet zeggen wie.
Zeg me wie jij bent. Het is lang geleden dat je mij je naam toevertrouwde. 'Ik ga je Kate noemen', zei je. Sindsdien draag ik die naam. Mijn naam. Iets anders heb je me niet gegeven.
Mannen mailen me. Ze zeggen dat ik de vrouw ben met wie zij de liefde willen herontdekken. Ze zeggen dat ik hen op een dwaalspoor breng. Ze zeggen dat ik bang ben. Ze willen neuken en taartjes eten.
Ja, ik ben bang. Bang de liefde her te ontdekken; op een dwaalspoor te raken; bang te blijven en verdrietig; bang geneukt te worden om het neuken. Bang om...
Vandaag is het vijf maanden geleden dat ik je voor het laatst mailde. Maanden waarin je er vaak niet was. Minder dan ooit. Ik laat je gaan. Ik eet taartjes, wandel en lunch. Ik vecht mijn eigen gevechtjes, vier mijn kleine overwinninkjes zoals vandaag.
Niet in mail maar hier. Hier waar ik me veilig waan en thuisvoel. Mijn woorden, mijn beelden, mijn kleuren, mijn gevoel. Vandaag vier ik vrijheid. Jouw vrijheid. Jouw liefde. En dat ik een heel klein beetje trots ben op mezelf.
'Hou van jezelf, liefste', zei je. Ik probeer, lief. Ik probeer.
Kate
22 februari 2012
De ballonnen zijn afkomstig van Obsequiousness, een van de tumblrs die ik volg. Ik herleidde de bron tot Make It Magnificent, ook een tumblr maar de maker ken ik niet.
Ik ben ook een single, hoogopgeleide, zelfstandige maar onderdanige vrouw met de wens een Man te vinden. Een partner waarbij de machtsverhoudingen als vanzelfsprekend kantelen op het moment dat hij het zo beslist. Zo'n Man vinden is niet gemakkelijk - dat is het nooit geweest. Ik ben mijn grootste vijand op gebied van dating.
Toch schreef ik een zoektekst die ik plaatste op een van de SM dating sites maar ook hier op het blog. De lange tekst vol vanille elementen werd positief met veel complimenten ontvangen. Leuk! Zelfs kwamen er reacties. Niet de obligate honderden maar toch voldoende. Ik deed wat ik doe: ik zuurde de schrijvers uit mijn mailbox en zorgde ervoor dat ik voorlopig niet aan de Man zal geraken. Angst regeert.
Ik ben mijn grootste vijand op gebied van het vinden van een Man maar zij, die mannen dus, laten zich ook wel erg gemakkelijk wegjagen. Ik weet niet wat het zegt over hen en wat het zegt over mij dat is wellicht voer voor een volgend stukje. Dat zal gaan over de laag onder het verlangen, groter, agressiever: dat wat mij tegenhoudt en maakt dat ik klauw naar de arme man die slechts een mooie tekst zag en daarin een wonderschone vrouw. Ik geloof niet in die vrouw.
Vanavond was er opnieuw een reactie op de advertentie. Hij had er zelf ook een gezet, eerder vandaag en in elk geval de titel had ik in me opgenomen. Hij mailde aardig. Zei dat hij de hele tekst gelezen had hoewel hij niet was wat ik zocht, of ik niet wat hij wilde - dat weet ik niet meer.
Toch mailde hij want hij had geconcludeerd dat ik een startend beginnelingetje op gebied van SM dating was en hij wilde mij waarschuwen voor de slinkse lieden die op nieuwelingen afkomen. Hij ondertekende met zijn schuilnaam die geen eigen naam is en voorzag de mail van zijn hotmail adres zodat ik eventueel met hem verder kon corresponderen indien ik daar behoefte aan zou hebben. Zelf doe ik dat ook vaak als ik aan vrouwen mail.
Ik antwoordde de schrijver prompt zoals ik pleeg te doen met dank voor zijn bericht en ik schreef zeker geen beginneling te zijn. Ik zond mijn mail vanaf mijn hotmail en dat was dat. Dacht ik. Want ik begon te twijfelen aan de integriteit van de man die mij mailde.
Ik was bang dat hij andere vrouwen hun gegevens zou aftroggelen onder het mom van beschermheer. De avond vorderde en hij antwoordde niet op mijn mail. Ik ben een cynica. En bang. Ik ben bang voor de jonge of beginnende vrouwen die hun hotmail geven aan onbekende mannen die er kwade bedoelingen mee zouden kunnen hebben.
Zorgsyndroompje in de bocht, dat is wie ik ben. Onnodig wellicht. Vrouwen van nu zijn mondig genoeg, zij staan hun mannetje in de dating wereld en zelfs als zij onderdanig zijn - juist omdat zij dat zijn - hebben zij hun ogen open en voelsprieten uit. Ik hoef niet bang te zijn. Of wel?
De man heeft inmiddels geantwoord op mijn mail. Hij ondertekende met zijn naam, een leuke stoere mannennaam. Ik denk dat ik mij voor niets zorgen heb gemaakt. Maar toch... Het is niet erg een beetje bang te zijn voor je veiligheid als je je eerste stappen zet in de SM wereld.
Misschien is het als nieuwkomer verstandiger via de site te blijven mailen dan het aanbod om hotmail te gebruiken te aanvaarden. Een ongelukje zit in een klein hoekje en het is en blijft een rare wereld die wereld van pixels en fotoshoppen en wilde fantasieën.
Kate
10 februari 2012
De bovenste illustratie komt van: http://www.itsecurity.be/bank-phishing-attacks-on-the-rise;
de onderste illustratie komt van: http://security.vpit.txstate.edu/awareness/phishing.html
