Bloemen van het landgoed

Vanmorgen was het nog een dag om weg te dromen maar nu, ongeveer aan het eind van die dag ben ik alleen maar vreselijk moe. Het was vooral een vermoeide dag. Een grijze dag die me doet rillen van ongenoegen want de herfst begint me te vroeg en de winter duurt sowieso te lang. 

Ik had gisteren wat bloemrestjes - of hoe zal ik het noemen - van het landgoed in een flesje gezet: een bijna uitgebloeide fuchsiakleurige zinnia, een goudgeel goudsbloemetje en ook nog een takje met dichte knop van dezelfde plant en een stukje van het juffertje-in-het-groen met van die hele decoratieve zaadbollen. Het staat heel erg leuk zo naast mijn beeldscherm.

De volgende keer dat ik in een tuincentrum kom, ga ik proberen nog een pot met felgekleurde bloemen voor op het landgoed te kopen. Dan kan ik straks als het grijs is misschien de zomer terughalen door een bolletje kleur op het landgoed. En, even ter herinnering aan mezelf: koop weer eens vaker een bloemetje. Dat helpt ook altijd tegen winterdepressie :=).


Kate
16 augustus 2010

Big flavours: Masterchef en Chocolat op tv

Morgenavond, woensdag 18 augustus, wordt een televisieavond met 'big flavours' zoals Gregg Wallace van Masterchef het zou zeggen.

Om half negen op Net5 draait Chocolat - de film met Juliette Binoche, Judi Dench en Johnny Depp naar het boek van Joanne Harris. 

Om negen uur begint de finale reeks van Celebrity Masterchef op BBC1 - de kookwedstrijd onder leiding van Gregg Wallace en John Torode.

Beide programma's kan ik aanbevelen, heb ik aanbevolen elders op dit blog.

Ikzelf kijk naar Masterchef, ik kan me er nu al op verheugen. De finale rondes worden woensdag, donderdag en vrijdag uitgezonden. Donderdag wordt er o.a. gekookt voor gasten in de Oriënt Express.

Stiekem droom ik er al jaren van ooit nog eens de reis van Parijs naar Istanbul mee te maken maar ik begrijp dat ook hier de tand des tijds heeft toegeslagen - routes zijn veranderd enzo. Ach ja...

Het is echt zo'n dag om te dromen, weg te dromen en morgenavond genieten van "kook tv".

Kate
16 augustus 2010






Foto's, van boven naar beneden, afkomstig van:
- http://images.allmoviephoto.com/2000_Chocolat/2001_chocolat_007.jpg
- http://www.digitalspy.co.uk/tv/s127/masterchef/news/a262285/celeb-masterchef-final-details-unveiled.html
- http://www.orient-express.com/collection/trains/venice_simplon_orient_express.jsp

Vijgenjam

Op mijn moeders terras staat al jaren een vijgenboom maar dit jaar heb ik voor het eerst vijgen kunnen oogsten. Gisteren waren het er vijftien in totaal, een ah fruitbak vol. Vijgen kun je eigenlijk niet laten liggen en nog wat laten hangen was geen optie i.v.m. de merels. 

Vandaar dat ik gistermiddag vijgenjam heb gemaakt. Na het doorlezen van tientallen recepten online, heb ik het op basis van wat aantekeningen als volgt gemaakt:

1 pond vijgen - gewassen en ontdaan van het steeltje
100 gram suiker - maar ik heb volgens mij uiteindelijk minder gebruikt
1 vanille stokje - dat had ik niet in huis, daarom 1 zakje vanille suiker
1 soeplepel honing - gewone huis-tuin-en-keuken honing
1/2 glas water - gegokt hoor, misschien was het minder of meer
citroensap - kontje verse citroen uitgeknepen boven de pan
1 cm verse geschilde gember - die had ik nog liggen
snuifje zout

Aan de kook brengen en af en toe roeren. Eventueel kun je de vijgen kleiner maken tijdens het roeren. Het fruit laten koken tot het de gewenste dikte heeft bereikt. Dit kun je controleren door een theelepel kookvocht op een schotel af te laten koelen en te kijken of de consistentie je bevalt. Is het te dik dan voeg je water toe. Is het te dun dan laat je het langer koken. Meteen even proeven of de smaak goed is. Klaar! 

Direct overscheppen in schone glazen potjes die liefst rechtstreeks en nog warm uit de vaatwasser komen en op een dubbelgevouwen, vochtige handdoek staan zodat ze niet knappen. Deksel erop en vijf minuten omgekeerd laten staan - volgens mij zodat de lucht er uitgaat maar dat weet ik niet zeker.

Een potje gaat naar mijn moeder en eentje hou ik zelf :-).


Kate
12 augustus 2010

p.s. 25 augustus 2015: onrijpe vijgen kun je vier keer inprikken met een tandenstoker o.i.d. en dan 5 tot 15 minuten koken in water, afgieten en opnieuw koken zodat de bitterheid verdwijnt en dan gewoon mee verwerken.

Celebrity Masterchef - the pressure is on

Vanavond zag ik de eerste van drie halve finale uitzendingen van Celebrity Masterchef 2010 - series 5.

Het was geweldig! Lisa, Christine, Neil en Dick moesten koken voor honderden enthousiastelingen die elk jaar de beroemde - maar ik had er nog nooit van gehoord - veldslag, the Battle of Nantwich uit 1644 naspelen. Fantastisch. Typisch Engels. 

Natuurlijk moesten "de legers" gevoederd worden en die taak was toebedeeld aan het dappere viertal: Lisa Faulkner, Christine Hamilton, Dick Strawbridge en Neil Stuke. No mean task! Ieder moest een hoofd- en nagerecht bedenken, klaarmaken in de veldkeuken en "verkopen".

De volgende opdracht was om lunch te maken voor 812 kostschooljongens. Wow! Harrow School was o.a. de school van Winston Churchill en de lat ligt hoog. Men is kwaliteit gewend en, zo stelt the headmaster: de enige keer dat lunch te laat was, was tijdens de Tweede Wereldoorlog. Hoezo, stress?

Aansluitend moeten Lisa, Neil en Christine - Dick was deze dag ziek - elk een gang koken van een diner van drie gangen voor de headmaster en zijn gasten. Na iedere gang werd de kok binnengeroepen om het oordeel van het hoofd te ontvangen. Een angstig moment zelfs zoveel jaren na hun schooltijd.

Ik moest erg lachen toen Neil na afloop uitriep: 'One minute I'm stirring lamb curry with something that looks like a canoe paddle. The next, I'm being told I've served too much meat. It's bananas.' Dat was de essentie van deze uitdaging: kunnen omschakelen van massa catering naar verfijnde haute cuisine binnen twaalf uur.

In de uitzending van morgen koken de kandidaten eerst voor de bouwvakkers die werken aan het Olympische Stadion van de Spelen die in 2012 plaatsvinden in Londen, waarna ze een "Best of British" diner koken, d.w.z. een diner gebruikmakend van Britse ingrediënten, voor  het hoofd van het Londen 2012 comité en zijn hooggeplaatste gasten.

Helaas zal ik die uitzending missen aangezien ik dan met mijn eigen Masterchef uitdaging bezig ben. Ik ga Bretonse mosselen met knoflook en spek koken in de woning van mijn vader in het verzorgingshuis. Ik heb er de beschikking over één electrisch pitje, een magnetron en een waterkoker. Moet kunnen, toch? Maar leuk hoor dat dat nog kan voor de oude man (zoals ik hem noem).

Vrijdag is de laatste van de halve finales Celebrity Masterchef. Dan zal een van de vier Masterchef kandidaten afvallen waarna volgende week de finale rondes plaatsvinden. Heerlijke televisie is het!

Kate 
11 augustus 2010



Foto verantwoording van boven naar beneden:
1) - http://www.hollyholyday.org.uk/gallery.php
2) - http://www.boardingschools.hobsons.com/school/harrow-school-176.html

3) - http://www.visrecepten.nl/recepten/recept/?tx_visrecepten_pi4[showUid]=205
4) - http://www.bbc.co.uk/programmes/b00tfcrg

Bevroren verlangen

Bevroren verlangen, ik kan er niet over schrijven, niet over fantaseren, laat staan het praktiseren - ik kan niet eens een passende foto vinden in mijn verzameling en ik heb tijd noch zin om er een op te zoeken op het net.

Het is tijd voor een nieuw verhaal, het plaatsen van een oud verhaal begrijpt u want schrijven wil niet - wil wel maar ik wil niet. Ik ben bevroren en, dat is nog het ergste, ik vind het wel goed zo.

Maar onder het ijs is er iets aan het gebeuren, ik voelde een stroompje, ik was alert. Er was een middag dat ik pijn in mijn buik had van de zenuwen.

Er hing iets in de lucht. Mij zou iets overkomen. Maar wat? En wanneer? In welke mate? Met wat voor gevolgen? Ik was onrustig, zenuwachtig zelfs, ik voelde mijn lichaamsdelen spannen, gespannen, aanwezig. Volle borsten, opgezette tepels, gezwollen clitoris, vlinders in mijn buik. Waarom?

Waarom? Waartoe? Er zou niets gebeuren dan hoogstens een vertaling van een beeld in woorden op scherm.

‘Je weet, ik ben een moeilijk mens.’
‘Niet bij mij’, hij keek haar aan, ze begon te schuiven op haar stoel, ze keek naar beneden, weer omhoog, zocht zijn ogen die haar onveranderd vasthielden.
‘Nee’, zei ze zacht, ‘niet bij jou.’
‘U.’
‘U.’

De dag erna geen buikpijn meer en het beeld - door telefoontjes of zaken of dingetjes die moesten gebeuren - verdwenen.

Een bijdrage op een forum. Er ontstond een ander beeld, een andere zin: 'hij negeerde haar'. Ik begon te schrijven maar het lukte niet. Ik verzandde in de details die voor aansluiting op een eerder verhaal moesten zorgen.

Ik vroeg me ook af: wil ik wel schrijven over een vrouw die genegeerd wordt, die zich onderaan de pikorde bevindt, die niets is of mag wezen. Iemand die wacht op de kruimels aandacht die hij haar toebedeelt en daar dankbaar voor is. Net zo dankbaar als wanneer ze genegeerd wordt want zij is slechts een slavin.

Ik wou knielen aan zijn voeten, hem danken dat hij mij ontboden had, de ketens had omgelegd en het slot gesloten. Ik wou hem danken voor de blik die hij mij gunde, de streling van zijn hand. Wie was ik dat hij me zoveel aandacht gunde? Ik wilde hem danken maar mijn mond wilde niet, was te droog, te vochtig, te slap. Ik slikte, kuchte, kwijlde nog net niet, brabbelde.

Hoe kan ik verantwoorden als redelijk intelligent en ontwikkelde vrouw, dat slechts dit soort fantasieën iets met mij doen? Dat er slechts iets gaat stromen zodra ik voortborduur op oude thema's.

Wat weet je ervan, de pijn te weten dat je het zo nodig hebt vernederd te worden, gereduceerd tot niets, de dankbaarheid voor wat er over blijft in de wetenschap dat het altijd te weinig zal zijn, nooit meer zal worden en toch - tegen beter weten in - te hopen op meer?

Ik wilde een nieuw, oud verhaal plaatsen en Smeulend Vuur lag voor de hand. Dat verhaal heb ik al geplaatst op dit blog. Jammer want iets anders schiet me nu niet te binnen. Ik besef wel dat het mogelijk nu niet lang meer zal duren voor ik een nieuw verhaal kan schrijven. Als het ijs eenmaal begint te smelten dan is de kans daarop groter.

Ik slikte, kuchte, kwijlde nog net niet, brabbelde.

‘Wat zeg je vogeltje? Wees duidelijker want ik kan je niet verstaan.’

En toen begon ik te piepen, te tjilpen, pikte hem zachtjes in zijn hand, tikte op de vinger waarmee hij langs mijn snavel kraste. Ik bewoog de lucht die tussen ons hing en opeens klonk er gefluit. Ik floot en de tranen stroomden langs mijn wangen. Ik floot en fladderde en hij opende het deurtje van mijn kooi, trok zachtjes de ketting rond mijn poot naar zich toe. Hij voerde me wit brood geweekt in melk en het was het heerlijkste dat ik ooit had geproefd.

Oh, opgesloten te mogen zijn in een kooi, tentoongesteld, stille decoratie van een ruimte, zien maar niet mogen spreken, bewonderd en verguisd. Niets te zijn en thuis te wezen.

Maar nee. Nee. Nee. Nee. De realiteit zou vreselijk tegenvallen en soms kun je dromen beter maar dromen laten. Dat is een kwestie van gezond verstand, van realiteitszin en van angst want wat als de droom mooier zou zijn dan de werkelijkheid? 

Wat als ik als slavin zou leven en niets meer te vertellen had, vernederd en geminacht, genegeerd en na lange periode van wachten en smachten, beloond, bemind zoals niemand anders dat ooit werd? Hoe mooi zou dat zijn? Hoe diep en magisch die ervaring? Nooit meer bevroren en voor altijd thuis...

Kate
10 augustus 2010


De foto komt van het internet, ik heb hem lang geleden bewaard en geen bron vermeld. Mocht u de foto herkennen, laat me weten van wie en waarvandaan hij is.

Freddie Mercury en Gay Pride

Het is weer feest in Amsterdam. U weet, ik ben geen feestbeest - niet als het massale volksbijeenkomsten betreft waar men zich en masse heeft uitgedost in fluorescerende en meestal te strakke outfitjes. Vandaag vieren "we" dat je homo mag zijn. Hoera! Drie keer in de rondte hopsasa.

Om half elf bereikte mij, nog met alle ramen en deuren toe, al een oorverdovend lawaai ongetwijfeld van boten die zich naar het verzamelpunt begeven. Ja, je woont aan de gracht en wordt gratis en voor niets geëntertaind - er is geen tegenhouden aan. Ik had misschien een weekendje onbewoond eiland moeten boeken. Te laat.

Ik heb niets tegen homo's of lesbiennes maar wat ik me afvraag, waarom moet deze seksuele aard zo worden opgedrongen aan de rest van de wereld? En dan ook nog op een wijze, zo stuitend ordinair - zeker in de beginjaren dat ik bijna zou begrijpen waarom er onder sommigen met meer dan fronsende wenkbrauwen tegen homofilie aan wordt gekeken.

Persoonlijk denk ik dat je met 'doe maar gewoon' meer bereikt dan met het tonen van alle mogelijke excessen. Die worden onherroepelijk eerder als bedreigend of afstotend ervaren. Tja, dat ik dat hier zo moet verwoorden anno 2010 - vijftig jaar na the roaring sixties, is eerlijk gezegd wel een beetje raar. We zijn meer jaren vijftig dan we willen weten.

Ik heb iets met SM, BDSM heet dat tegenwoordig. Ik zou kunnen zeggen dat mijn seksuele aard zo is - ik weet er wordt verschillend over de "oorsprong" van BDSM gedacht. Er zijn, of misschien niet meer - ik hou het niet bij, SM Pride optochten zoals er dus vandaag Gay Pride optochten zijn. Ik ben er nooit geweest bij zo'n SM Pride - ik zal of zou er nooit aan deelnemen.

Dit soort demonstraties van "kijk ons eens onszelf mogen zijn" versterken het stereotype gedachtegoed en dat kan nooit de bedoeling zijn. Ieder mens is anders, uniek - ook daar kun je je twijfels over uitspreken maar voor nu claim ik dat het zo is. Ik hou van SM maar ik heb absoluut geen zwart leer in huis. Ik voldoe niet aan het standaard plaatje (wat is dat eigenlijk?). Niemand die mij ziet of kent kan zien dat ik onderdanig ben. Ik zou niet anders willen.  

Maar ieder is anders. Ik gun een ieder zijn of haar feestje. Ik hou gewoon mijn deuren en ramen dicht en ga niet op straat tot het zondag is geworden. Ik vraag me wel af: waarom moet Nederland zo massaal de homo scene omarmen? Zouden "we" dat ook doen als het een andere doelgroep betreft of een ander doel? 

Duidelijk is dat Nederland van dit soort "feestjes" houdt vooral als de bnn-ers er zich op storten, dan is het helemaal leuk aapje te kijken en achteraf te horen dat ze dronken overboord vielen ofzo. Heel goed voor de beeldvorming zoiets. Beeldvorming, dat is in elk geval een reden waarom velen zich met de Gay Pride bezighouden, gewoon image building, stemmen trekkerij. De homo gemeenschap heeft geld: kassa!

Wat me stoorde, wat me deed besluiten aan het fenomeen Gay Pride een blog te wijden, was de aankondiging in mijn televisiegids dat 'in het kader van roze zaterdag' opnieuw de documentaire "Het uur van de Wolf: Freddie Mercury privé" zal worden uitgezonden (NL3 om 20:30 uur). Dit natuurlijk, maar dat natuurlijk is voor mij allerminst vanzelfsprekend, omdat hij aan complicaties t.g.v. HIV/aids is overleden.

Dat maakt hem blijkbaar tot boegbeeld - wat voor boegbeeld? Van Freddie Mercury, ik volg hem al sinds ongeveer 1974, is nooit officieel bekend geworden welke seksuele geaardheid hij had. We kunnen het zo ongeveer wel inschatten maar het is niet van belang in de waardering van zijn vakmanschap als entertainer, zanger, songwriter, levensgenieter, mens.

Hij heeft nooit iets over zijn seksualiteit gezegd tot een paar uur voor zijn dood. Toen de bevestiging kwam dat hij aan HIV/aids leed, was dat slechts: 'Following enormous conjecture in the press'. Wekenlang had de pers in het steegje bij zijn huis gepost, foto's geschoten met telelenzen, op de deurbel gedrukt, rumoerig gewacht op nieuws. Hun aanwezigheid kon zelfs m.b.v. dichte ramen en deuren niet ontkend worden. Leuk, als je op sterven ligt!

Toen nog Farrokh Bulsara ca. '56 - 1)

Het stoort me dan ook dat die al honderd keer uitgezonden documentaire over Freddie Mercury "privé" juist vandaag weer wordt herhaald. Hoezo, privé? Wat denk je nog te weten te komen dat je al niet wist of wat je niet wilde weten?

Ik heb boeken gelezen waarin de laatste secondes van zijn leven werden verwoord - details die niemand ooit over zichzelf wil teruglezen zou dat kunnen als je al dood bent. Grafische details over het breken van botten en het vloeien van vloeistoffen - bent u nu tevreden? Hoe mensonterend en verwerpelijk. Hoe privé wil je het hebben?

Freddie Mercury, ca. '84? - 2)

Nee, zulke details leer je niet door te kijken naar "Het uur van de Wolf" vanavond. Er wordt een beeld neergezet van een verlegen jongetje die een zeer succesvol artiest werd. Een levensgenieter die alles heeft gedaan wat God en de mensheid zouden afkeuren en werd omringd door een hofhouding van mannen, door het uitwisselen van ringen gehuwd met een man en voor eeuwig spiritueel en in liefde verbonden met een vrouw. 

Een complex mens zoals wij allen dat zijn. Een man die stierf na jaren gezwegen te hebben over zijn ziekte zelfs richting degenen met wie hij zolang Queen vormde. Iemand die ongetwijfeld hemel en aarde heeft bewogen om een cure te vinden tegen de, toen nog, zekere dood maar geld noch faam kon hem genezing brengen. Het was simpelweg te vroeg - we schrijven 24 november 1991.

Freddie Mercury, ca. '91 - 3)

'Following enormous conjecture in the press, I wish to confirm that I have been tested HIV positive and have Aids. I felt it correct to keep this information private in order to protect the privacy of those around me.

However, the time has now come for my friends and fans around the world to know the truth, and I hope everyone will join with me, my doctors and all those worldwide in the fight against this terrible disease.' - 4)

Het is 23 november 1991. Nog een dag te gaan. Geen woord over homofilie, over de wens een boegbeeld van en voor homo's te worden. Slechts het woord: privacy. Dat wat hem op het einde niet gegund is. Dat woord dat zo geërodeerd is de afgelopen decennia. 

Straks op die boten is er geen privacy - niet voor de deelnemers, niet voor de omwonenden. Freddie Mercury is niet de juiste representant van zo'n feest.


Kate
7 augustus 2010


Foto en citaat verantwoording:
1) http://blogdrfutil.blogspot.com/2010_07_01_archive.html
2) http://blogdrfutil.blogspot.com/2010_07_01_archive.html
3) http://musparade.com/artist/Freddie+Mercury
4) http://century.guardian.co.uk/1990-1999/Story/0,,112639,00.html

Celebrity Masterchef - hoezo celebrity?

Gisteravond, zo rond de klok van 22:00: ik had op de BBC gekeken naar Celebrity Masterchef 2010 en als altijd werd ik toch weer gegrepen door het programma. Ja, ik besef dat het een min of meer "versleten" concept is - de voice over, de clichématige uitroepen van presentatoren Gregg Wallace en John Torode, de deelnemers die vast niet zo "solo koken" als men het doet voorkomen - vooral niet in 'the professional kitchen' - en toch was het leuk. 

Alex Fletcher

Toegegeven, ik keek grotendeels met een half oog - gisteren niet en hmmm ik wilde bloggen.  Dus op zoek, online, naar leuke foto's om mijn verhaaltje wat kleur te geven en tot mijn verbijstering vond ik niets maar dan ook helemaal niets - op een foto na, nou twee dan - van die zogenaamde beroemdheden gehuld in Masterchef schort. 

Geen groepsfoto ook - wel een nieuwe foto van John en Greg maar die keurde ik af: te grijs, ik weet niet wat ik eraan zag, 'kzou bijna zeggen een stel verlopen mannen die een verlopen programma aan de man proberen te brengen. Brrrrr.

John Torode en Gregg Wallace

Oordeel zelf want nergens, niet in blogs, niet in de Engelse televisieprogramma overzichten kwam ik andere foto's tegen. Heel vreemd. Waarom is het dat je bij een "gewone" Masterchef wel struikelt over foto's van deelnemers met John en Gregg maar nu niet? Is het omdat dit programma gemaakt is met celebrities? 

Overigens, dat zijn - niet alleen voor mij, zo bleek na een rondje reviews, echt niet meer dan een lijstje ex- of c-beroemdheden hoor. Het maakt mij ook helemaal niet uit, ik herken ze hoogstwaarschijnlijk toch niet zoals Engelsen dat wel zullen doen. 

Jenny Bond

De enige die ik herkende was Jenny Bond, de dame die jarenlang nieuws van en over het Engelse koningshuis versloeg. U weet wel. Zij had er overduidelijk geen plezier in en toonde zich ook nog een slecht verliezer. Het was vermakelijk om te zien en horen. Absoluut niet koninklijk.

Maar goed, vandaag, vanavond om 21:30 is laatste aflevering voor de halve finales aanbreken en ondanks alles weet ik zeker dat ik weer ga genieten. Er is een dikke man met oversized snor - een oud-militair ik had het kunnen raden, een zenuwpees die steeds meer 'focus' lijkt te krijgen, iemand die 'het' voor zijn vader - overleden natuurlijk - doet, en een dom blondje die onwaarschijnlijk als het is nog steeds rondloopt. 

Lisa Faulkner

Kunt u zeggen, aan de hand van de volgende foto's, wie ik kenschetste? Een tip, er waren meer blondjes maar het is niet Lisa Faulkner die bovenaan deze pagina staat in haar Masterchef schort toch zit Lisa nog in de wedstrijd en Alex niet.

Dick Strawbridge

Maar nu de mannen? Snorremans is natuurlijk direct herkenbaar - ik schat in dat hij, ook hij want ik kende ooit zo'n type, twintig oldtimers in zijn garage heeft staan maar ik kan me vergissen want waarom zou hij aan dit programma deelnemen als hij het niet nodig had op de een of andere manier?

Grappig, als je de deelnemers probeert te traceren dat het merendeel van hen niet eens met goede recente foto's op het internet staat en ook geen eigen site heeft. 

Chris Walker

Ik vind dat zo vreemd want ik ben van mening dat je vindbaar moet zijn en dat er in elk geval recente,  gepolijste naturel - daarmee bedoel ik: niet in priestergewaad gestoken - foto's voorhanden moeten zijn, zeker als je aan een nogal bekend programma meedoet dat enkele weken achtereen op de BBC te bewonderen is. 

Neil Stuke

Nou ja, gelukkig heb ik het niet voor het zeggen want als ik hun baas was of hun manager of agent of hoe het ook mag heten de functionaris die de "beroemdheden" beslist niet zullen hebben, dan zou ik ze terstond ontslaan deze drie mannen en het blondje die enigszins bekend zijn of waren van de Engelse televisie :=). 

Maar, toegegeven, het mag de pret niet drukken dat ik ze niet ken of herken of wil kennen. Ik kijk naar de persoon en ik zie gedreven koks. Mensen die beter willen leren koken, ik zal mijn cynische opmerking inslikken over de wil hun ingedutte carrières een boost te geven. Mensen die ervoor willen gaan - om zichzelf of hun al dan niet overleden naasten iets te bewijzen. En het werkt, ik blijf me verbazen ondanks al mijn scepsis en zelfs vijandige woorden over het format.

Het werkt omdat er iets wordt blootgelegd: emotie, kwetsbaarheid - en dat zonder er meer voor te doen dan de camera's te laten draaien en de presentatoren als schoolmeesters door de keuken te laten drentelen alvorens het gezelschap als soldaten of kinderen in een rij te laten staan wachtend op het verlossende oordeel: "X. you'll stay with us and that means Z., I'm sorry but you are going home".

Ik meen ergens gelezen te hebben dat er binnenkort een Nederlandse versie zal worden gemaakt. Ik zeg nu al: jammer. Dit is onnavolgbare televisie. Niet te imiteren. Niet te overtreffen in al zijn facetten. Kijken dus, vanavond om 21:30 uur op BBC1 welke vier van de vijf naar de halve finale gaan. 

Christine Hamilton

Vijf? Ja, ik vergat nog te melden dat ook Christine Hamilton - wie...? - mee doet. Et voilà van haar - ook een blondje - vond ik dus wel - of ook - een foto in schort. En nee, ik waag me niet aan voorspellingen maar haar, vanwege haar blijheid, the tears of joy, zou ik het net zo gunnen als de anderen.

En dan volgende week, denk ik, de laatste afleveringen: woensdag tot en met vrijdag om 21:00 of 21:30 - even checken in de gids of hier. 'Cooking doesn't get tougher than this' nor more amusing.


Kate
6 augustus 2010



Foto verantwoording, van boven naar beneden:

Alex Fletcher
http://www.liverpoolecho.co.uk/liverpool-news/local-news/2010/07/20/brookside-s-alex-fletcher-and-wag-danielle-lloyd-join-celebrity-masterchef-100252-26886678/

John Torode, Gregg Wallace
http://www.telegraph.co.uk/culture/tvandradio/bbc/7888108/John-Torode-and-Gregg-Wallace-on-Celebrity-MasterChef.html

Jenny Bond
http://blogs.coventrytelegraph.net/passtheremote/2010/07/star-words-jennie-bond.html

Lisa Faulkner
http://sueterryvoices.com/news/murder-in-suburbia-repeats-on-itv3

Dick Strawbridge
http://channelhopping.onthebox.com/2010/07/28/celebrity-masterchef-review-needs-more-seasoning/

Chris Walker
http://blogs.myspace.com/index.cfm?fuseaction=blog.view&friendId=64754476&blogId=331935814

Neil Stuke
http://fashionsmostwanted.blogspot.com/2009/11/stuart-laings-40th-birthday-party.html

Christine Hamilton
http://blogs.mirror.co.uk/shelleyvision/2010/07/masterchefs-celebs-overcook-th.html