Amsterdam! Dorp aan de Amstel, hoor mijn lament en doe er uw voordeel mee. Amsterdam! Mooie stad aan het IJ, bescherm ons, bescherm mij. Voorkom slachtoffers, meer slachtoffers. Doe iets aan de fietsveiligheid van mijn stad, uw stad, onze stad!
Iedere week fiets ik meerdere keren van huis naar de Nieuwmarkt. Fietstochtje van minder dan tien minuten grotendeels rechtdoor met op tweederde van de rit een afslag naar rechts ongeacht of ik voor of achter het C.S. langs fiets.
Het gaat al jaren goed ondanks toeristen-die-niet-kunnen-fietsen, fietstaxi's, scootmobiels, scooters en voetgangers die mij allemaal op hun eigen wijze uitdagen hen niet te raken c.q. niet door hen geraakt te worden.
Vandaag lag ik dan toch nog op de grond. Niet geheel en al onverwacht want op een of andere manier hangt het al weken in de lucht. Ik hoorde twee verhalen van mensen die aanrijdingen op of met een fiets hadden gehad.
Een fietser werd aangereden door een scooter, belandde op de EHBO en weken in de ziektewet. Een scooterrijdster vloog over haar scooter heen toen een fietser voor haar scherp remde en zij dat ook moest om de fietser te sparen die overigens gewoon zonder op of om te kijken doorreed. Hufter!
Vandaag was het mijn beurt. Gelukkig zonder ernstige gevolgen. Geen idee waarom de fietsers op het Damrak komend vanuit de richting Dam naar het C.S. aan de kant van de rondvaartboten geen stoplicht - ja ja, verkeerslicht - hebben.
Iemand draaide naar links kon niet direct verder fietsen, hield diagonaal over 'mijn' deel van het fietspad stil en nou ja, botsing waarna mijn fietstassen aan haar fiets bleven hangen en ik dus omviel.
Het had erger gekund zoals een paar weken geleden in de avond. Aangefietst op de kop van de Geldersekade met het plan rechtdoor te fietsen en het fietslicht op groen, trapte ik nog even door om dat licht te halen en het kruispunt over te steken. Niet doen dus!
Gewoon nooit meer doen want terwijl ik al op het kruispunt fietste sprong 'mijn' stoplicht op rood en onmiddellijk floepte het verkeerslicht van de Prins Hendrikkade waar vier banen auto's en taxi's ronkend stonden te wachten op groen.
Ik fietste rechtdoor en links van mij trokken de auto's al op. Ik stuurde scherp naar rechts met de gedachte dat ze dan misschien links en rechts langs mij mij konden scheuren.
Ze deden het niet. Hadden godszijdank in de gaten dat ik in de problemen was. Ik kon terugdraaien en doorfietsen het kruispunt over met mijn hart in mijn keel. Doodeng! Waarom staan die verkeerslichten zo strak afgesteld?
Aangekomen op de brug is de uitdaging niet over want je fietst dan op een fietspad aan de linkerkant van de weg terwijl ik om het spoor onderdoor te komen naar de rechterkant van de weg moet.
Gevolg: een gevaarlijke slalom rechtsaf het fietspad van C.S. naar de bibliotheek op en, een paar meter verder, er linksaf weer af. Daarna volgt vrijwel meteen een vage, onopmerkelijke weg aan je rechterhand waar soms opeens auto's vandaan komen. Te hard. Weer dat hart in mijn keel.
Aan de andere kant van het spoor heb je dan nog de oversteek over tramsporen en weer een hele drukke weg met een bocht over slecht plaveisel naar links om het fietspad richting veerponten op te gaan.
Over stressvol fietsen gesproken...
En toch is het heerlijk, als het stil is en zonnig, om langs het IJ te fietsen. Het geeft bijna, gaf eerder deze zomer een vakantieachtig gevoel. Ja, een kinderhand is gauw gevuld, ik weet het :-). Ik was verliefd op mijn stad. Even.
Ik besef, dit is Amsterdam. Drukke stad. Intolerante, gehaaste stad met jachtige mensen onderweg van A naar Z. Ik hou daar rekening mee. Maar het is gevaarlijk, onnodig gevaarlijk onderweg.
Amsterdam, doe er wat aan!
Verander de afstelling van verkeerslichten op de kruising Geldersekade en Prins Hendrikkade, denk na over de fietschaos op de kruising Damrak en Prins Hendrikkade, en loop of fiets eens van Geldersekade naar de veerponten.
Doe het voor er slachtoffers vallen.
Kate
9 november 2012
De foto heb ik van het internet geplukt. Er stond geen fotograaf vermeld.
Nog drie dagen en dan is het 10 november. Een dag voor het carnavalsseizoen begint, heet Oeteldonk nog gewoon Den Bosch en het dweilorkest, dat zijn wij.
Geen idee met hoevelen we uiteindelijk zullen zijn. Ik begrijp en heb alle begrip voor hen die geen hele dag mee op pad kunnen of willen.
De groep zal zich wellicht tijdelijk opsplitsen al naar gelang interesse, zin en energie om op een later tijdstip elkaar te ontmoeten, binnen ergens.
Dat geeft mogelijkheden ware het niet dat ikzelf geen smartphone heb en dus geen 'WhatsUp' of 'where art thou' kan zenden.
Ook hier zal echter blijken dat elke zesde persoon wel een bekende met een ander deelt - dat was tenminste ooit een nogal gangbare theorie1). Iedereen kent elkaar bijna. Dat is zeker zo, waar social media en de BDSM wereld elkaar treffen.
De wereld van BDSM is een kleine wereld die evenwel heel pluriform blijkt te zijn. Gelijkgestemden? Vergeet het maar! Wel een hele warme wereld valt mij altijd weer op. Anders dan je soms zou verwachten als het zoveelste forum draadje ontspoort.
Oh ja, sporen - ja, daar moet het hier over gaan. Ik trein vanuit Amsterdam en kom aan, ongetwijfeld op tijd, ergens tussen 11 en 11.15 uur. Rond half 10 zal ik voor het laatst mijn e-mail en de sites checken, daarna ben ik niet meer online.
Mocht er vertraging zijn dan heb ik wel een paar nummers - en een paar mensen dat van mij - om contact te leggen: 'bestel vast een Bossche bol voor mij' - of iets van die strekking. Uren wachten onderaan de roltrap bij de AH in het station is niet het plan!
Tenslotte is er nog iets als de vraag: 'hoe herken ik je?'. Ja. Goeie vraag. Hoe herken ik jullie? Ik heb mijn jas even aan een deur gehangen, sjaal, tas en bril erbij. Denk er een kort geknipt kapsel bij, zwart-grijze spijkerbroek, zwarte brogues en 1.62m lengte dan kan het niet mis gaan.
Ik heb er zin in. Ik kijk ernaar uit. Het wordt vast een dag met veel verrassingen :-).
Kate
7 november 2012
1) Six degrees of separation is the idea that everyone is on average approximately six steps away, by way of introduction, from any other person in the world, so that a chain of a friend of a friend statements can be made, on average, to connect any two people in six steps. It was originally set out by Frigyes Karinthy and popularized by a play written by John Guare - uit de Six degrees of seperation wikipedia.
Professional Masterchef is gisteren weer van start gegaan op de BBC. Volgens mij zag ik vorige week ergens - ik meen dat het België was - de laatste reeks Masterchef: The Professionals die ik gevolgd heb. Heerlijke tv.
Beproefd recept maar op een of andere manier niet voorspelbaar zoals andere programma's die ik ooit volgde dat wel zijn geworden. Geen idee waar dat aan ligt maar waarschijnlijk aan de passie die met koken gepaard gaat.
De passie om aan een meester op zijn vakgebied te tonen wat je waard bent. De passie van die meester om mensen naar zijn niveau te trekken. De emoties die echt lijken - geen toneelstukjes hier.
De strijd. Ben benieuwd hoe de strijd dit jaar uitpakt. Ik herinner me voorgaande series. Mooie gerechten. Spannende opdrachten. Hagelscherpe kritieken. En humor. Prachtige mensen die boven zichzelf uitstijgen en mij meevoeren.
Op Nederland volg ik geen van de kookprogramma's - noem mij maar een snob. Het zijn herkenbare maar zwakke aftreksels van wat er op de BBC al jaren in volle glorie te zien en beleven is.
Enige uitzondering, maar thuis kan ik het niet zien want ik kijk nog steeds analoog, is de geweldige zender van Rudolph van Veen: 24Kitchen. Een zender alleen gewijd aan kookprogramma's - vaak eigen producties.
Passie? Bakken vol! Humor? Voor het oprapen. Makkelijke gerechten. Eerlijke ingrediënten. Inspiratie bij de vleet. Petje af. Slaapmutsje op.
Ja. Het is laat. Ik moet naar bed. Morgen, straks weer een nieuwe dag met in de avond om 21:00 uur op BBC2 Masterchef: The professionals, en de hele dag door 24Kitchen.
'Off you go!', zou Gregg Wallace zeggen.
Kate
7 november 2012
p.s. Wil je weten watvoor kookprogramma's de BBC uitzendt? Kijk dan even hier.
De drie eerste foto's zijn - bij gebrek aan nieuwe foto's bij de serie - stills uit de eerste aflevering van Masterchef: The professionals, serie 5, uitgezonden op de BBC op 5 november jl. en nu al terug te zien op YouTube.
De foto van Rudolph van Veen plukte ik van de site van 24Kitchen.
Leuk! Er hebben ongeveer 15 mensen aangegeven gezellig Den Bosch onveilig te willen maken: meest singles (M,v,switch) maar ook een paar stellen.
Het merendeel van de groep komt vooralsnog uit Noord Brabant. Dat verbaasde me, eerlijk gezegd. Ik had gedacht dat 'men' wel iets mobieler zou zijn. Wat is er leuker dan een vreemde stad verkennen? Ja ja, hou maar op, begin maar niet, er zijn zat dingen even leuk of leuker :-).
Hoe dan ook, ik trein vanuit Amsterdam - die treinkaarten moeten toch een keer op voor ijs en vorst inzetten. Misschien zijn er mensen die het leuk vinden zich aan te sluiten op A'dam C.S.? De trein vertrekt - mogen we aannemen - om 10.08 en komt een uur later aan - in 's Hertogenbosch, ja. Hoop ik. Je weet maar nooit.
Ik ken de stad dus helemaal niet. Ik heb er van verschillende kanten positieve verhalen over gehoord. Er is de 'beroemde' Sint Jan - voor wie niet te bedeesd is een Katholiek gebouw binnen te gaan. Jeroen Bosch - dit is zijn stad. Maar er zijn ook leuke winkeltjes en kroegen - ik ben helemaal 'into' bockbier de laatste tijd. Heerlijk!
Beetje lunchen, dwalen, kletsen. Het schijnt de 10e mooier, dus droger, te zijn dan vandaag hier in Amsterdam. Geen reden dus thuis te blijven!
Heb je een FL account en wil je komen dan is het wellicht leuk je daar even kenbaar te maken en je toe te voegen of op te geven. Er is een event gemaakt.
Heb mede door dit stadstripje al een aantal hele leuke contacten opgedaan en ik weet zeker dat dat geldt voor een ieder die zich aansluit.
Vandaar mijn oproep vooral, als je niets leukers of dringenders te doen hebt, gewoon naar Den Bosch te komen volgende week zaterdag.
Kate
3 november 2012
De foto is afkomstig van de site In Your Pocket.
Daar gaat-ie.
Daarom wilde ik koffiedrinken. Maar nee. Men durft alles op seksueel gebied maar koffiedrinken met een vreemde vrouw? Wow, dat is pas eng.
De koffievraag werd genegeerd en de beren op de weg benoemd. In steekwoorden: een afkeer van dieren en roken. Was dat maar alles.
Vreemd.
Ik kan meer dan een beetje schrijven en meestal zijn mijn
correspondenten zelf ook bedreven met pen en toetsenbord. Woorden uit
het hart gesneden op een leeg scherm gesmeten. Verlangen. Lust. Leegte.
Waarom,
als men kan schrijven, kan men dan niet lezen?!?!?!? Waarom negeer ik
de woorden die mij als rode vlaggen zouden moeten dienen? En de man die
zo betoverd was? Waarom las hij niet mijn korte, duidelijke zoektekst?
Mijn hart hupte en ik stelde koffie voor. Koffie om te zien, te voelen, te ruiken, te horen. Hoe moeilijk kan het zijn. Moeilijk. Zoveel is duidelijk helaas. Zelfs in eigen stad is koffie een brug te ver.
Misschien heeft men gelijk. Misschien moet je eerst een zeker accoord in mail bevechten. Misschien moet je benoemen de kansen en bedreigingen om op basis van zo'n swat analyse te komen tot een date. Of geen date.
De meest voor de hand liggende conclusie wanneer men verschillen afzet tegen overeenkomsten is natuurlijk dat er geen date zal volgen. Zijn beren noopten mij te benoemen wat ik als groter obstakel zag: polygamie.
'Je oordeelt.' Nee, ik veroordeel. Sorry, maar zo is het. Een ieder die zegt dat hij, als hij eenmaal de ware heeft ontmoet, trouw zal zijn en blijven, liegt of spiegelt zichzelf en mij wat voor tegen beter weten in. Pijnlijk maar waar.
Daar vliegt de bel, vervliegt de hoop dat het met deze man tot een koffie of meer komt. Mijn schuld. Had ik maar beter moeten lezen. Het stond er duidelijk. Hij heeft een voorkeur voor polygamie en is nog switch ook.
Jammer. Is de conclusie van hem. Jammer is de conclusie van mij.
Waren we maar koffie gaan drinken dan was het stukgelopen op wat anders. De verschillen zullen immers altijd veelvuldiger blijken na vijftig jaar apart op deze aardkloot dan de overeenkomsten.
Maar damn waarom lazen we niet wat er te lezen viel? Dat was genoeg geweest. Ik zoek geen switch. Hij zoekt geen monogamie. Het blijft jammer.
Kate
29 oktober 2012
Fotoverantwoording:
*
A soapbubble, Sweden; Stock Photo ID: 42-27078811; Photographer: Hans Berggren; Copyright: © Hans Berggren/Johnér Images/Corbis
Ik ben single en zou het leuk vinden anderen te ontmoeten in een
niet-BDSM-merige omgeving. Mijn ervaring is dat dat nog altijd de beste
manier is om informeel en toch leuk kennis te maken. Ik ben niet de
enige die dat vindt en dus gaan we wat doen in november!
We spreken op 10 november 2012 af in Den Bosch om Bossche bollen te eten. Ik wil het programma erg open laten want ik ken de stad zelf (ook)
niet en bovendien, ik kan wel een invulling gaan geven a raison van maar
dat geeft teveel gedoe en teveel werk :-).
We spreken af rond 11 uur ergens op het stationsplein of binnen 'onder de klok' - dat bevestig ik nog wel, later - en we gaan een Bossche bol eten en de stad in.
Dan kunnen we ter plekke nog zien of we cultuur gaan snuiven - ik wil
in elk geval de Sint Jan even zien. Jeroen Bosch ontdekken kan ook. Er
zijn, hoor ik, leuke winkeltjes. Het is een stad met geschiedenis - dat
is altijd interessant.
Ik neem aan dat we allemaal zin hebben om iets te lunchen. Misschien
willen we aan het eind van de middag de kroeg in en lekker kletsen? Wat
eten 's avonds wellicht als het klikt - samen of met elkaar?
Hoe lijkt dit?
Gewoon elkaar leren kennen zonder de duffe vragen over BDSM die
blijkbaar bepalen of je de moeite waard bent? Leuke mensen, andere
praat, interessante uren? Ik zoek vriendschap en natuurlijk zou het mooi
zijn als er echt iets ging vonken.
Ik vind het het leukste als we allemaal single zijn of als je met je
partner komt. Het mooiste zou zijn om een mooie balans te krijgen in M/v
enz. maar matchen kost tijd en mensen zijn wispelturig. Ik kan niet
meer doen dan hopen dat er een leuke opkomst is of zal zijn.
Je kunt verwachten dat het hoe dan ook een gezellige middag of avond
zal zijn. Je kunt verwachten dat je over SM mag en kunt praten maar niet
alleen maar. Er is meer. Dit is een goede manier om sociaal, normaal
kennis te maken.
Je kunt ook verwachten dat nu de datum vaststaat, ik die vastzet in
mijn agenda. Ik ga ervan uit dat een ieder die zich opgeeft ook zal
verschijnen. Ik heb geen moderne telefoon en ik ben geen schooljuf dus
ik kan niet iedereen najagen. Geef je op en kom of blader door en kom
niet.
Tenslotte, lees - als je dat nog niet deed - even de tekst na met als
titel 'Laten we iets doen in november...'. Dat voorkomt misverstanden
later.
Ik hoop en verwacht dat het een mooie dag zal worden in Den Bosch. Ga
je mee, geef je dan op via het event dat inmiddels aangemaakt is op FL. Mailen op FL, BZ of hier kan ook maar is, vrees ik, minder handig.
Kate
28 oktober 2012
De foto van de Bossche bol is afkomstig van de site van de Bossche bollenbakker van Den Bosch, Jan de Groot.
En als er dan contact ontstaat, een pril contact, een vraag om eens te kijken naar, kun je - kan ik dan onbevangen, positief, blij genoeg reageren opdat men - opdat hij zich niet laat weerhouden door wat muren van angst, of argwaan, of eenzaamheid, of gewoonte zijn of lijken?
Hoe date je? Hoe leg je contact? Waarom gaat dat met vrouwen online zoveel makkelijker dan met mannen? Is het omdat vrouwen van nature misschien meer vertellen? Makkelijker overgaan tot ditjes-en-datjes zonder de Grote Vragen des BDSMs?
En wil ik nog wel iets met BDSM? Nee, niet met BDSM maar met SM? Oude vragen die ik nu niet zal stellen maar wel die ene: nu het vlindert, proeft de ander - die ene en niet al die anderen - dan genoeg, in voldoende mate dat het zo is?
Wie kan mij lezen? Als ik niet kan vertellen - ik die zo kan schrijven, niet kan vertellen dat mijn hart hupt? Hoop? Verlangen? Gebaseerd op niets dan wat woorden? FUCK! 'Wat voel je?' 'Hoop.' Op deze dag voel ik hoop en vertrouwen in de toekomst - mijn toekomst. Het jaar is nog niet voorbij!
Ik ga hem mailen dat mijn hart hupt. Dat is het enige dat ik moet doen. En hopen dat we passen. Gek mens, op basis van een paar regels? Mal mal mal mens. Maar het hart hupt en ik... Ik. En hij? Of toch een ander maar voor nu hupt mijn hart en hij mag het weten - moet het weten.
Kate
27 oktober 2012
De foto komt van: Corbis: Doctor talking to a couple; Stock Photo ID: 42-23874523; Phtotographer: Artifacts Images; Copyright: © Artifacts Images/cultura/Corbis
